W temacie klientów pakietowych, uważam, tak jak Ewa napisałaś, że ważną rolę w edukacji powinni odgrywać pracownicy biur jak i rezydenci/piloci. Mi samej do głowy by nie przyszło, by wozić cukierki, ale gdy byłam na 3 wyjazdach wiele lat temu i jechałam na jeep safari, to właśnie rezydent zachęcał nas do rzucania słodyczy z jeepa jak będziemy przez wioski przejeżdżać. W pracy też wiele razy spotykałam się z tym, że sprzedawcy w biurach sugerowali zabieranie tego i owego do Afryki czy Azji.

Nie byłam w Azji i pewnie nieprędko będę, ale z tym problemem spotykam się i tak często. Ostatnio po tramwaju w Warszawie chodziła Rumunka z małymi dziećmi, robiącymi smutne oczy do pasażerów. Jeden mężczyzna, elegancko ubrany, wyjął wizytówkę i powiedział “Nie dam Pani pieniędzy, ale dam Pani pracę, szukam osoby do etatowego sprzątania biura w centrum Warszawy” na co kobieta zaczęła machać rękami, uciekać mrucząc coś z irytacją i agresją pod nosem. Nie mówiąc o tym ile się słyszy, co oni wyrabiają z tymi dzieciakami i to w naszym kraju… włos się jeży.

W Maroku i Tunezji wiele razy się spotykałam z dziećmi proszącymi o pieniądze, o wiele częściej niż z dorosłymi. Za każdym razem serce mi pękało, więc nie wiem czy poradziłabym sobie w takiej Azji. Ogólnie jak wspomnieli komentujący powyżej to wszystko jest trudne. Z jednej strony nie chcemy płacić na mieście więcej niż miejscowi a z drugiej wiele osób nie ma oporów by spać w luksusowych, ekstremalnie na lokalne warunki drogich hotelach europejskich/amerykańskich sieci, które dają miejsca pracy, ale większość zysków i tak opuszcza kraj. A w tym samym czasie targują się o każdy grosz. Z jednej strony mówimy, żeby nie dawać na ulicy pieniędzy, żeby ludzie mieli pracę, ale jak mają pracę to np. w szwalniach , gdzie rocznie zarabiają tyle ile my płacimy za uszytą przez nich kurtkę w czasie, gdy ich pomimo, że pracują nie stać na jedzenie, bo żebyśmy my byli bogaci, oni muszą klepać biedę. Bardzo nierówny, niesprawiedliwy jest ten świat i jedno jest pewne – Warto pomagać, ale mądrze i z rozsądkiem, tak jak napisano powyżej.

Słyszałam, że w Maroku jest inaczej trochę, bo właśnie wszyscy coś oferują w zamian za daninę – henna, branzoletka itp. Zobaczymy.

Szczególnie już drażni mnie wysyłanie małych dzieci wieczorem i nocami, żeby sprzedawały jakieś drobnostki – jaśmin w Tunezji, bryloczki w Tajlandii, czy cokolwiek innego w każdym miejscu..za rogiem czeka ktoś dorosły, kasę zabiera, a my nawet nie wiemy, że daliśmy się nabrać tym słodkim, niewinnym oczom. Dziecko powinno spać, odpoczywać lub bawić się, a nie żebrać na ulicy – nawet pod przykrywką sprzedaży drobnych rzeczy..a