Komentarze do: Marta Owczarek, Bartek Skowroński: Byle dalej

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 03 Sep 2012 09:31:39 +0000

To prawda, przyjemnie jest na bieżąco śledzić, co się dzieje :)

Za to książka ma taką przewagę, że jest offline :D

Autor: Weronika

Weronika — Mon, 03 Sep 2012 08:25:00 +0000

Czytałam książkę jest świetna. Jednak wolę czytanie blogów, bo są bardziej “aktualne”.

Autor: Margarytka-Ewa

Margarytka-Ewa — Thu, 16 Aug 2012 11:57:59 +0000

Raczej nie przemiłe. Remont i firma :), ale mam nadzieję, że już pomału się wszystko poukłada, tak że będę mogła znowu zaglądać regularnie :)

Autor: Ewa

Ewa — Thu, 16 Aug 2012 10:21:01 +0000

Proponuje podac mnie do sadu za te jawna dyskryminacje :D

Autor: Jagoda

Jagoda — Wed, 15 Aug 2012 18:43:55 +0000

to jest jest jawna dyskryminacja :D

Autor: Ewa

Ewa — Wed, 15 Aug 2012 17:20:03 +0000

Cóż, kto wie co mi się tam wymyśli ;)

Autor: Destination: Barcelona

Destination: Barcelona — Wed, 15 Aug 2012 17:17:19 +0000

Ty Twoje marzenia realizujesz krok po kroku, jestem przekonana, że o Twojej długiej podróży poczytamy niedługo :)

Autor: Ewa

Ewa — Wed, 15 Aug 2012 17:11:04 +0000

Mam chociaż nadzieję, że to jakieś przemiłe zajęcia odciągają Cię od czytania :))))

Autor: Ewa

Ewa — Wed, 15 Aug 2012 17:08:31 +0000

Jagoda, proponowałam Ci przecież całkiem niedawno zmianę płci, to nie chciałaś :P No wiesz…

Autor: Ewa-Margarytka

Ewa-Margarytka — Wed, 15 Aug 2012 14:56:28 +0000

Poczytałabym może i książki, ale ostatnio to nawet nie mam czasu czytać moich ulubionych blogów, dlatego, tak rzadko do Ciebie zaglądałam. Dobrze, że dzisiaj mi się udało, bo już tęskniłam :)

Autor: Jagoda

Jagoda — Wed, 15 Aug 2012 13:03:30 +0000

A ja, a ja?!

Autor: Asia

Asia — Tue, 14 Aug 2012 19:27:16 +0000

Ewa, nic na siłę. Myślę, że trzeba robić jak się czuje.

Autor: Ajka

Ajka — Tue, 14 Aug 2012 10:52:11 +0000

Sięgam po te książki i cholera, ciagle COŚ mówi ZOSTAŃ.
Nie jestem z tym szczęśliwa. Niestety. Ale pretensje mogę mieć wyłącznie do siebie..

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 13 Aug 2012 11:11:46 +0000

Dzięki! Ostatnio mam bardzo ograniczony dostęp do internetu, ale jak będę miała chwilę to postaram się poprzeglądać :)

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 13 Aug 2012 11:10:37 +0000

Mam koleżankę, która w półtora roku objechała świat. Też twierdziła, że więcej czasu była z ludźmi, niż sama. To jest jednak coś innego – nie licząc znajomych, którzy może gdzieś po drodze dołączają do podróżującego, ci ludzie spotykani na trasie są jednak nieznajomymi. Nierzadko fascynującymi, niesamowitymi osobami, ale jednak takimi, które pojawiają się i znikają. To trochę coś innego…

Zawsze wydawało mi się też, że podróż we dwójkę powinna być (w przeliczeniu na 1 osobę) tańsza, niż samotna – chociażby chodzi o ceny noclegów czy dzielenie się jedzeniem.

Nie wiem, ja chyba jeszcze dojrzewam :)

Autor: Asia

Asia — Mon, 13 Aug 2012 08:19:57 +0000

http://mrowisko.wordpress.com/, bardzo inspirująca rodzinka z Krakowa

Autor: Asia

Asia — Mon, 13 Aug 2012 08:19:03 +0000

Dziewczyny,
to jest chyba dylemat wszystkich, którzy zaczynają dużo wyjeżdżać. Jechać? Kiedy? Z kim? Przed dzieckiem? Z dzieckiem? Rzucić wszystko? A co potem?
Czasem decyzja się oddała, a czasem przybliża. Zależnie od przeczytanych książek, relacji, dnia w pracy ;) Ja na razie testuję rozwiązania zastępcze – wyjazdy naukowe, staże, wolny zawód… Ale nie wiem jak długo tak wytrzymam ;)
Myślę, że jechanie we dwójkę jest o tyle trudniejsze, że tak naprawdę to dwie decyzje – każdej z osób. A samotność można przezwyciężyć jednym wyjazdem.
Na Jawie spotkaliśmy dwie dziewczyny podróżujące samotnie. Obie w podróży dookoła świata. Mówiły, że brakuje im momentu, kiedy są same, bo zawsze jak ktoś widzi, że podróżują bez towarzysza, to zaprasza je do dołączenia.
Pozdrawiam!

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 12 Aug 2012 22:53:00 +0000

Magda, masz oczywiscie racje i wiem, ze sama tez tak zrobilas. Jedyne, co mnie powstrzymuje to brak towarzysza podrozy, bo zawsze chcialam taka podroz odbyc we dwojke – wydaje mi sie to duzo przyjemniejsze (zreszta dotychczas jakos nigdy nie jezdzilam sama, zawsze byl ktos ze mna albo jechalam do kogos) i na pewno tez bezpieczniejsze.

Z drugiej strony – wlasnie, ile mozna czekac?

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 12 Aug 2012 22:50:33 +0000

Mrowiska nie znam, ale znam inne rodziny, ktore podrozuja z dziecmi. W sumie nic nie stoi na przeszkodzie poza jakimis wewnetrznymi zahamwaniami. Co by nie mowic – troche obawa przed samotnym wyjazdem i tyle :)

Autor: drwpodrozy

drwpodrozy — Sun, 12 Aug 2012 18:45:34 +0000

Książka bardzo ciekawa, i w moim przypadku przeczytana jednym tchem. A podróż kilkuletnia też w planach, miejmy nadzieję, że nie w bardzo odległych ;)

Autor: Krystyna

Krystyna — Sun, 12 Aug 2012 16:42:22 +0000

Mimo wszystko wolę czytać o podróżach :-)
Ale taka chęć podróżowania zależy od charakteru człowieka.
Nie wiem czy znasz “Mrowisko” ?
Oni podróżują z 3 dzieci i nic im nie przeszkadza.

Autor: Magda

Magda — Sun, 12 Aug 2012 11:44:25 +0000

Nie ma co dalej czekać. Jeśli długa podróż to Twoje marzenie to je zrealizuj póki jest to w miarę proste. Za kilka lat być może Twoje życie bedzie inne niż teraz i trudniej bedzie wszystko rzucić i pojechać. Jedno jest pewne – nie będziesz żałować tego ze to zrobilas. Żałować będziesz za to jeśli poprzestaniesz na marzeniach