Komentarze do: Mój pierwszy raz, czyli to była podróż solo

Autor: Artur

Artur — Fri, 19 Dec 2014 20:34:36 +0000

W sumie nigdy nie podróżowałem samotnie. Zawsze raźniej jest w towarzystwie. Ale po Twoim wpisie będę miał mniej obaw co do polo podróżowania :)

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 01 Dec 2014 10:15:55 +0000

W dużej grupie mi już jest nieco ciężej, bo im więcej ludzi tym większe rozbieżności w wizji podróży. Ale w dwie-cztery osoby to lubię :)

Autor: kocham zwiedzać

kocham zwiedzać — Mon, 01 Dec 2014 08:47:05 +0000

Ja nie wyobrażam sobie podróżowania samemu. Przynajmniej jedna osoba ze mną musiałaby być. A najlepiej cała grupa. Raz, że taniej. Dwa, poniekąd chyba bezpieczniej. Poza tym jestem osobą, która raczej ciężko nawiązuje nowe znajomości. Dlatego, chyba ciężko byłoby mi podejść do kogoś tak po prostu i zapytać czy mogę się przyłączyć. I to chyba jest mój największy problem.

Autor: Ewa

Ewa — Wed, 26 Nov 2014 23:19:20 +0000

Taki jest plan, póki co tylko myśl, ale od dawna marzę o Australii i w końcu zdecydowałam, że nie mogę tego już dłużej odkładać :)

Autor: Marta

Marta — Wed, 26 Nov 2014 20:09:45 +0000

Wybierasz się do Australii? Po pierwsze zazdroszczę, a po drugie nie mogę się doczekać relacji! :)

Autor: Ewa

Ewa — Sat, 22 Nov 2014 07:46:02 +0000

Mieszkanie samej w innym kraju nie jest łatwe, tez to przerabiałam i nadal tak mam. Ale chyba jest łatwiejsze, niż podróż, bo po jakimś czasie poznajesz bliżej nowych znajomych, a znajomości z podróży są często bardzo chwilowe. Rodziny brakuje, to fakt.

Autor: Marta

Marta — Sat, 22 Nov 2014 06:14:42 +0000

Nigdy nie podróżowałam samotnie, ale dość długi czas mieszkałam w innym kraju sama, bez rodziny, przyjaciół. To była dla mnie de facto najtrudniejsza z dotychczasowych podróży, ale też doświadczenie niesamowicie rozwojowe i bezcenne. Nauczyło mnie to na przykład, że w wielu sytuacjach umiem sobie sama poradzić, aczkolwiek bywały momenty, gdy bardzo brakowało mi kogoś, z kim mogłabym się wymienić doświadczeniem albo emocjami…
Super, że zdecydowałaś się na podróż solo i masz tyle ciekawych przemyśleń na ten temat :)

Autor: Ewa

Ewa — Fri, 21 Nov 2014 20:06:23 +0000

Gratuluję pomysłu! Ja postanowiłam w listopadzie/grudniu 2015wybrac się do Australii i tez zapowiada się solo, chociaż zamierzam parę osób odwiedzić :)

Autor: kamieverywhere

kamieverywhere — Fri, 21 Nov 2014 09:52:32 +0000

Ja od pewnego czasu sporo czytałam o podróżach solo. Sama na pierwszą odważyłam się w marcu w tym roku – pojechałam do Malezji i Singapuru. To chyba była najlepsza podróż mojego życia, też dlatego, że poczułam w sobie siłę, że jestem w stanie ogarnąć sama wyjazd od początku do końca i, ba, świetnie się na nim bawię! W tym roku jeszcze pojechałam sama do Bośni i Chorwacji – i tu już z pełną premedytacją, bo uczę się chorwackiego i chciałam mieć jak największy kontakt z językiem. Niesamowite w tych wyjazdach jest to, że ciągle poznaje się nowych ludzi (co opisałam np. w poście właśnie o Chorwacji), no ale ja jestem ekstrawertyczką, więc może mi łatwiej :)
Niemniej uważam, że podczas takich, zwłaszcza dłuższych wypraw, można się wiele dowiedzieć o sobie. Tak w ogóle, to postanowiłam już, że we wrześniu 2015 wybieram się w podróż dookoła świata i będzie to właśnie wyprawa solo :)

Autor: Ewa

Ewa — Fri, 21 Nov 2014 07:45:21 +0000

No bo jak jeździłam z kimś to zawsze w dwójce, zresztą nie pamiętam w Tajlandii, Birmie, czy nawet na Dominikanie wieloosobowych sal :)

Autor: Agnieszka /Zależna w podróży

Agnieszka /Zależna w podróży — Wed, 19 Nov 2014 14:52:03 +0000

Pierwszy raz w hostelu w wieloosobowej sali?! O kurcze, ty burżuju :D Człowiek sobie nagle uświadamia, jak różnie ludzie podróżują.

Autor: Ewa

Ewa — Wed, 19 Nov 2014 08:45:06 +0000

Masz rację, wszystko jest inne! Rzeczywiście doświadczyłam tej opieki miejscowych, na przykład jak czekałam na marszrutkę do Mestii i czytałam książkę to podszedł do mnie zasuszony staruszek i koniecznie chciał mnie nakarmić winogronami. Dał mi dwie kiście i nie akceptował odmowy. Pyszne były :)

Autor: Ewa

Ewa — Wed, 19 Nov 2014 08:41:39 +0000

Bo Gruzja jest świetna, zobacz tu: /swanetia-kraina-kamiennych-wiez-i-osniezonych-szczytow/ :)

Autor: Asia | Byłem tu. Tony Halik.

Asia | Byłem tu. Tony Halik. — Tue, 18 Nov 2014 23:30:00 +0000

Ja samotnej podróży (takiej prawdziwej, nie służbowej) też nigdy nie odbyłam. Ale chyba nie pociąga mnie to. I chociaż czasami, podczas dłuższej wyprawy, mam K. dość, to jednak nie szczególnie chciałabym jechać gdzieś daleko bez niego.

Autor: Nadia, Aga, Łukasz

Nadia, Aga, Łukasz — Tue, 18 Nov 2014 20:17:53 +0000

jak dla mnie każdy rodzaj podróżowania ma swoje plusy i minusy…. bylem sam na Sri Lance, z Aga zwiedziłem trochę miejsc, a obecnie jeździmy we trójkę… każda kombinacja jest inna, każdy wyjazd różni się jednak zauważyłem, że podróżując samemu ma się łatwiejszy kontakt z miejscowymi, tak jakby każdy chciał się Tobą zaopiekować, pomóc dowiedzieć się dlaczego podróżujesz sam….
podobnie jak widzieli nas z roczną Nadią w Malezji, czy parę miesięcy starszą w Tajlandii czy Kambodży – małe dziecko zawsze wywołuje uśmiech na twarzy miejscowych i jeszcze chętniej podchodzą i interesują się przybyszami :)

Autor: Zuza

Zuza — Tue, 18 Nov 2014 18:49:37 +0000

Ech, nie miałam jeszcze okazji podróżować samemu, ale jest ta na mojej “do-zrobienia-liście” :)
A Gruzja na zdjęciu pierwszym wygląda świetnie!

Autor: Ewa

Ewa — Tue, 18 Nov 2014 15:31:19 +0000

Ja jeszcze jestem na etapie, że mogę się poświęcić bez problemu całkowitą wolność w sprawie rozkładu dnia, na rzecz fajnego towarzystwa :) aż tak bardzo mi to nigdy nie przeszkadzało, może dlatego, że podróżowałam z ludźmi mającymi podobne pomysły na spędzanie dnia i jego rozkład :)

Autor: BoliviaInMyEyes

BoliviaInMyEyes — Tue, 18 Nov 2014 15:01:10 +0000

Ja mam jeszcze taka sampotna podroz przed soba:) haha, jak zwykle jestem opozniona, ale co sie odwlecze to nie uciecze. Do pewnych rzeczy trzeba dojrzec.

Autor: travelerka

travelerka — Tue, 18 Nov 2014 07:37:29 +0000

Ja podróżowanie solo odkryłam na nowo tak naprawdę niedawno. Kiedyś wydawało mi się to niezrozumiałe (no bo jak to tak samej?), a teraz wprost uwielbiam. Wiadomo, że fajnie jest wyjeżdżać z kimś – jest raźniej, milej, smutki można dzielić na dwa, a radości mnożyć razy dwa. Mimo wszystko samotne podróżowanie pozwala wejść na zupełnie inną płaszczyznę zwiedzania. No i podstawowa zaleta wyjazdów w pojedynkę to całkowita wolność w doborze godzin snu, wstawania, posiłków, zwiedzania, leniuchowania itp. itd.
Pozdrawiam!!!

Autor: Gabi

Gabi — Mon, 17 Nov 2014 13:18:17 +0000

Ja normalnie tez nie, ale on wyszedl z zalozenia, ze ”to jego kraj, wiec on wie lepiej, jak chce mi go przedstawic’… Wiec stwierdzilam, ze za pierwszym razem mu pozwole, ale przy nastepnej wizycie w Kolumbii (tak, jeszcze raz nie pojechalam, a juz o nastepnych mysle :D) to tez chce miec cos do powiedzenia ;)

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 17 Nov 2014 12:22:58 +0000

Zgadzam się! Póki co zawsze miałam szczęście do towarzystwa :)

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 17 Nov 2014 12:21:35 +0000

O nie, całej organizacji chyba bym nie umiała oddać :D

Autor: Gabi

Gabi — Mon, 17 Nov 2014 11:12:19 +0000

Chyba naturalna koleja rzeczy bedzie musial ;) Jako ze w przyszlym miesiacu wybieramy sie w rejony Ameryki Pld, ktore on zna + ja nie mowie po hiszpansku, wiec po raz pierwszy cala organizacja spada na niego, a ja jade zwiedzac i odpoczywac ”na gotowe”… Juz sie boje, co z tego wyjdzie :D

Autor: Pattravel

Pattravel — Mon, 17 Nov 2014 08:31:21 +0000

Uwielbiam samotne podróże i trochę odwrotnie niż Ty najbardziej lubię kwestie organizowania. Zawsze wszystko załatwiam, nawet jeśli nie wyjeżdżam w pojedynkę. Serio to lubię ;). W zasadzie akceptuję wyjazdy tylko z zaufanymi osobami – bliskimi i sprawdzonymi – bo wyprawy to sytuacje ekstremalne dla naszych charakterów i w trudnych momentach lepiej nie dostarczać sobie extra problemów z nieznośnym współtowarzyszem.

Autor: Ewa

Ewa — Mon, 17 Nov 2014 07:11:16 +0000

Pięknie! Ja raczej odprawiam się i załatwiam wszystko z wyprzedzeniem n lotnisku a potem siedzę pod bramką godzinę i czekam :)

Autor: Natalia

Natalia — Sun, 16 Nov 2014 20:20:41 +0000

Mam już za sobą dwa samotne wyjazdy, co prawda na tyle krótkie, że nie pozwoliły mi odczuć nawet tęsknoty za kimś, ale różnicę czułam już w momencie podjęcia decyzji, że jadę sama. Po pierwsze przygotowania, o których napisałaś. Po drugie- musiałam sama zadbać o dotarcie na lotnisko, a moim znakiem rozpoznawczym zaczyna być odprawa na granicy ryzyka, jeśli idzie o czas- minuty przed zamknięciem, dlatego cenię sobie kogoś, kto mnie popędzi. Po trzecie- poznałam mnóstwo niesamowitych ludzi, z którymi do tej pory utrzymuję kontakt i to całkiem zażyły. Lubię wyjeżdżać z kimś, ale nigdy nie zapomnę o mich wyjazdach w pojedynkę i mam nadzieję podróżować tak dalej, bo to daje mi piękne doświadczenia i świadomość, że jestem odważną i zaradną dziewczyną, choć na co dzień wcale tego po sobie nie widzę:)

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 16 Nov 2014 19:08:50 +0000

O nie, Bułgaria i tamtejsze kurorty… hahaha, wyobrażam sobie :)
No i fakt z tymi zatyczkami, jako bezdzietna nie wzięłam tego pod uwagę :D

Autor: Iza/Obiektywnie

Iza/Obiektywnie — Sun, 16 Nov 2014 19:05:53 +0000

Ha ha ha… W Bułgarii mieszkaliśmy w hotelu z balkonem wychodzącym na plażę. Przy plaży była promenada z barami i restauracjami. I z muzyką na żywo tak mniej więcej do… 4:00 rano. Wszystko było super, ale pani codziennie zawodziła ten sam repertuar. I tak przez dwa tygodnie, a spaliśmy przy otwartym balkonie, bo staramy się nie używać klimatyzacji. Zatyczki odpadają – muszę słyszeć chłopaków, gdyby któryś wołał w nocy.

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 16 Nov 2014 17:57:00 +0000

Dzięki! Masz rację, to było ciekawe doświadczenie. Zdana tylko i wyłącznie na siebie samą. Fajnie było :)

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 16 Nov 2014 17:55:34 +0000

Nie będę na siłę przekonywać, bo każdy ma własne preferencje, ale szkoda rezygnować z Barcelony. Może jednak spróbujesz? ;)

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 16 Nov 2014 17:53:22 +0000

Na chrapiących współlokatorów albo imprezownię po sąsiedzku albo wszelkie inne hałasy polecam zatyczki do uszu. Sprawdzone, zawsze biorę w podróż :)

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 16 Nov 2014 17:50:12 +0000

A druga połówka pierwszej połówce wolnego na odpoczynek nie da? ;)

Autor: Amused Observer

Amused Observer — Sun, 16 Nov 2014 12:18:13 +0000

Kasia Zajkowska – Ameryka Południowa samodzielnie nie różni się dużo od reszty świata samodzielnie – więc marz i jedź (tylko się trochę poucz hiszpańskiego :) )

Autor: Marchevkowo

Marchevkowo — Sun, 16 Nov 2014 10:56:06 +0000

Głównie jeżdżę sama, ewentualnie po drodze spotykam się ze znajomymi rozsianymi po całym kraju. Podróżując w pojedynkę nie czuję przymusu dostosowania się, mogę zmieniać plany, odwiedzać miejsca, które mnie interesują, a pomijać te, na które nie mam ochoty. :)

Autor: Sabina

Sabina — Sun, 16 Nov 2014 10:41:40 +0000

Samotne podróże straszą, choć wcale nie ma się czego bać..no chyba, że ktoś nie umie sam się zorganizować. Ty potrafisz i nie dość, że fajna podróż, to jeszcze garść ciekawych doświadczeń.

Dwa i pół roku temu pojachałam pierwszy raz w daleką podróż i pierwszy raz sama.. do Hiszpanii. Skończyło się na dwóch latach w drodze:) Głównie sama.. choć oczywiście było tak, jak opisujesz – Kto podróżuje sam, tak naprawdę nigdy nie jest sam:)
Teraz jeżdżę głównie z moją drugą połówką i bardzo to lubię, w sumie chyba bardziej niż samodzielne podróże.
Może wszystko zależy od etapu w jakim się akurat jest.

Autor: Kasia

Kasia — Sun, 16 Nov 2014 10:35:05 +0000

Ja właśnie nie potrafię się przekonać do podróżowania solo… Towarzystwo jest mi potrzebne jak tlen do oddychania i obawa, że jednak nie znajdę na swojej drodze kogoś do towarzystwa i pozostaną mi samotne spacery i wieczoru skutecznie mnie zniechęca. Nawet teraz stoję przed dylematem, bo za dwa tygodnie mamy lecieć z przyjaciółką do Barcelony a niespodziewanie w jej pracy pojawiły się problemy z urlopem. Ale nie jestem w stanie przekonać się do samotnej podróży…

Autor: kanoklik

kanoklik — Sun, 16 Nov 2014 10:07:16 +0000

Mam jedną sprawdzoną kumpelę z którą często podróżuję. W sumie prawie wszystkie najdłuższe oraz autostopowe wyprawy odbyłyśmy razem. Za tydzień znów wybieramy się na miesięc razem . Dobrze mieć sprawdzonego kompana podróży także z praktycznych względów ( tak jak pisałaś, w grupie pojawia się więcej pomysłów, mniejsze koszta itp). Ostatnio coraz częściej myślę o samotnej wyprawie. Ciekawa jestem jak by to było. Szybko nawiązuję kontakty, więc myślę, że w rezultacie mało kiedy byłabym sama.

Autor: Iza/Obiektywnie

Iza/Obiektywnie — Sun, 16 Nov 2014 10:02:04 +0000

Świetny wpis. Gdy byłam jeszcze panną podróżowałam w grupie po Grecji, potem z dwoma koleżankami po Pradze i Budapeszcie. Za każdym razem wszystcy wspólnie planowaliśmy trasę, a jak potrzebowałam nieco samotności, to szłam gdzieś sama lub ktoś inny odłączał się od reszty i nigdy nie było problemów. Potem poznałam mojego męża i od początku to ja jestem mózgiem planowania podróży już od wyboru miejsca (miasta, kraje, choć Thassos w tym roku to był jego pomysł), hotele/mieszkania wybieramy razem, ale również ja odpowiadam za zwiedzanie. Od sześciu lat podróżujemy z dziećmi, najpierw z jednym, potem z dwójką. I też często zastanawiamy się czy tam, gdzie jedziemy będzie bezpiecznie, ale wbrew pozorom rodzina z dziećmi często jest “poważniej” traktowana niż np. para. W tym roku zabraliśmy dzieciaki pierwszy raz w góry na szlak. Nocowaliśmy w schronisku w sali wieloosobowej i jednej nocy trafił nam się strasznie chrapiący współlokator, ale maluchom to zupełnie nie przeszkadzało. Gorzej ze mną… Tak więc jak widzisz podobne problemy pojawiają się także w podróżowaniu rodzinnym. Choć przyznam się, że czasami marzy mi się samotny wyjazd, żeby powłóczyć się po ulicach z aparatem bez ciągłego rozglądania się, czy moje dzieci idą za mną czy zostały gdzieś i oglądają wystawę sklepu z zabawkami…

Autor: T&M podróżniczo

T&M podróżniczo — Sun, 16 Nov 2014 09:52:16 +0000

Trudno mi powiedzieć, bo raczej nie podróżowałem samotnie. Nie licząc jednego czy dwóch wyjazdów do polskich miast. Wolę zdecydowanie podróżować z kimś. Jest raźniej, ciekawie. Można razem przeżywać dany wyjazd. Sam nie chciałbym podróżować. Co nie zmienia faktu, że osoby , które wybierają się gdzieś daleko za granicę , podziwiam :)

Autor: Magda

Magda — Sun, 16 Nov 2014 09:31:56 +0000

Ja uwielbiam podróże solo.

Autor: Kanoklik

Kanoklik — Sun, 16 Nov 2014 09:09:30 +0000

Już idę co Ciebie :)

Autor: Kasia

Kasia — Sun, 16 Nov 2014 09:04:02 +0000

Ja juz chyba wypowiadałam sie na ten temat;-) zawsze jezdze sama,bo nie mam z kim- ludzie albo nie maja kasy albo czasu albo mają inną wizje jak spędzac czas:-P tak sie juz przyzwyczaiłam,ze dobrze mi z tym,moge robic co chce i modyfikowac plany na bieżąco;-) ale….marzy mi sie Ameryka Pldn a tam sama sie boje i tu zaczynają sie schody…

Autor: Gabi

Gabi — Sun, 16 Nov 2014 08:59:19 +0000

Bardzo ciekawe podsumowanie :). Ja kiedyś lubiłam podróżować w towarzystwie, ale właśnie zazwyczaj z jedną koleżanką, z którą dogadywałam się równie dobrze. Zawsze było się do kogo odezwać, przegadać wieczory przy winie, no i cała organizacja była dzielona na dwie osoby. Jeździć sama też lubiłam, choć zawsze brakowało mi kogoś, by się odezwać i podzielić wrażeniami, no i samej mi się zdarzało przegapić bardzo ciekawe miejsca, które ktoś inny może by wypatrzył :). Od kilku lat jeżdżę właściwie tylko ze swoją drugą połówką i jakoś tak wychodzi, że nie dość, iż cała organizacja spada na mnie, to potem są fochy, że “ja to bym w sumie chciał co innego” – ale czego to się nie zniesie dla miłości ;p. Ale już mi trochę tęskno za samotnymi wyprawami :)

Autor: PodróżeMM

PodróżeMM — Sun, 16 Nov 2014 08:38:34 +0000

Tyle dobrego słyszeliśmy o tym kraju, że tani, przyjazny…Musimy się wybrać w końcu w Kaukaz :)