Przed każdym wyjazdem na Kubę staram się spędzić 2 tygodnie, szlifując mój hiszpański, ucząc się podstawowych wyrażeń i przygotowuję, za pomocą „Google Translate” kilkadziesiąt użytecznych zwrotów. Do tego zabieram słownik oraz rozmówki hiszpańskie—i generalnie sobie radzimy—a jak jeszcze nasz kubański rozmówca zna na podobnym poziomie język angielski, to praktycznie możemy prowadzić pełną dyskusję!

Natomiast moja znajomość języka francuskiego wynosi ZERO—w okolicach Toronto w ogóle go się nie słyszy ani nie używa. Będąc w Quebec, poza Montrealem, byłem zaszokowany, że tak wiele ludzi nie znało KOMPLETNIE języka angielskiego, pomimo że pracowali w sektorze turystycznym (restauracje, hotele, pola biwakowe, atrakcje turystyczne). Słownik też na dużo się nie przydał, bo wymowa inna. Dwa razy wjechaliśmy w uliczkę pod prąd (bo zamiast znaków drogowych w formie ‘piktogramów’, były niezrozumiałe dla nas napisy po francusku), ale głownie problemy były w restauracjach—dyskretnie pokazywaliśmy kelnerce na potrawy innych klientów. Nawet młode kelnerki w restauracji na starym mieście w Quebec City nie potrafiły nic zrozumieć po angielsku! Podobno jest to celowa polityka władz prowincji Quebec—w ten sposób mieszkańcy tej prowincji są niejako zmuszeni w niej mieszkać i również czytać prasę/propagandę w jednym tylko języku. Rozmawiałem z nauczycielką z Quebec, która uczyła języka angielskiego w szkole dla dorosłych. Powiedziała, że niektórzy lokalni frankofoni patrzą na nią jak na ‘zdrajczynię’, uczącą ‘języka wroga’. Nie wiem, czy to prawda, powtarzam jedynie to, co od niej usłyszałem.

Ale wracając do oryginalnego tematu, to może zdecydowałbym się na takie urządzenie, będąc w kraju, gdzie kompletnie nie można dogadać się po angielsku lub polsku. Na razie z pewnością go nie potrzebuję.

Ale żeby było jeszcze śmieszniej—ja w ogóle nie posiadam telefonu komórkowego!