Komentarze do: Zbrodniczy reżim Czerwonych Khmerów

Autor: Natalia

Natalia — Tue, 15 Dec 2015 05:45:54 +0000

Jestem aktualnie w Siem Reap i myślę o tym non stop :(

Autor: Ewa

Ewa — Tue, 13 Mar 2012 20:59:47 +0000

To jest chyba jedna z najgorszych rzeczy w minach. Bo jak kończy się wojna, to żołnierz przestaje strzelać, zabiera karabin i idzie do domu. A mina? Ona nie zabiera zapalnika i nie idzie do domu. Ona leży sobie w ziemi i może ranić albo zabić kogoś nawet kilka- czy kilkadziesiąt lat po zakończeniu wojny.

Autor: AsiaB

AsiaB — Tue, 13 Mar 2012 20:37:51 +0000

Bardzo smutny post i przykra sprawa.. Szkoda, że różnego rodzaju wojny czy ataki zbierają żniwo przez wiele kolejnych lat.. Takie rzeczy nie powinny się zdarzać..

Autor: Ewa

Ewa — Tue, 13 Mar 2012 19:33:38 +0000

Jacek, masz rację, to problem także w Europie. Pamiętam jak jakieś 10 lat temu byliśmy samochodem w Chorwacji i przez przypadek zboczyliśmy z drogi. Zatrzymaliśmy się na jakimś rozdrożu, żeby zastanowić się, gdzie dalej jechać, a tam ostrzeżenie o minach na polu… W połączeniu z widokiem zniszczonych całych wiosek (chociaż wybrzeże Chorwacji wtedy było już ładnie ogarnięte, to wnętrze kraju niekoniecznie) zrobiło to na mnie bardzo przygnębiające wrażenie :(

Autor: Jacek

Jacek — Tue, 13 Mar 2012 13:29:38 +0000

Witam!
Księżna Diana bardzo angażowała się w akcje zakazu stosowania,magazynowania i handlu minami przeciwpiechotnymi – zarzucano jej „tani sposób” promowania swej osoby,ale myślę że robiła to szczerze.Miała nawet zamiar udostępnić opinii publicznej listę wysoko postawionych Brytyjczyków,zajmujących się handlem minami.Odbyła w związku ze swoją akcją podróż do Angoli i Bośni [tak,tak – tych min używano w Europie,w czasie wojny w byłej Jugosławii 1991 – 1995],a w 1997 planowała wyjazd w tej sprawie do Kambodży.
Wracając do Bośni i Hercegowiny- raport Komisji Spraw Zagranicznych UE z 2011 roku mówi,że utrzymuje się tam „wysoki stopień zanieczyszczenia” minami,oraz że należy przyjąć „strategię w zakresie rozminowywania do 2029r.”
Tak więc podobny problem „mamy pod bokiem”….

Autor: Franc

Franc — Tue, 13 Mar 2012 00:13:00 +0000

Poruszający wpis …

Autor: Wojtek

Wojtek — Tue, 13 Sep 2011 20:16:49 +0000

Ewo, bardzo dziękuję, że o tym napisałaś.

Jeśli my nie będziemy pamiętać – to tak jakby dołożyć ofiarom w twarz (nie obchodzicie nas). A jeśli się nie pamięta, łatwo o powtórkę. Ludobójstwa to naprawdę nie jest historia – to się dzieje co kilka lat.

Wszystkich, którzy są w Kambodży, zachęcam do pojechania do Choeung Ek – warto wcześniej poczytać o tym ludobójstwie – i nie cackać się ze sobą – zrozumienie tej historii jest ważniejsze.

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 28 Aug 2011 21:01:16 +0000

Dla mnie nie ma różnicy, czy to mój kraj czy nie – człowiek to człowiek i jako taki nie powinien być krzywdzony. Ale rozumiem, że dla większości Polaków większą traumą może być wizyta w Oświęcimiu niż przechadzka po Tuol Sleng…

Autor: Ewa

Ewa — Sun, 28 Aug 2011 20:58:49 +0000

Do S-21 i po Polach Śmierci oprowadzane są kambodżańskie szkolne wycieczki. Właśnie po to, żeby pokazać dzieciom ich najnowszą historię i już w młodym wieku przestrzec przed powtórzeniem takich scenariuszy.

Autor: Patryk

Patryk — Sun, 28 Aug 2011 20:04:09 +0000

To myślę, ze tym bardziej powinnaś udać się do Oświęcimia – skoro na innym kontynencie tego typu miejsca oglądałaś a w swoim kraju nie. Byłem tam już 4 razy i chyba powrócę nieraz ze względów rodzinnych.
Przerażające uczucie, pamiętam jak byłem pierwszy raz ze śp. prababcią która cały czas tam będąc płakała.
Mimo wszystko namawiam do odwiedzin – mimo iż straszne przeżycie to jednak to nasza historia.

Autor: Widmowy

Widmowy — Sun, 28 Aug 2011 16:47:01 +0000

Myślę, że choć raz warto tego typu miejsce zobaczyć. I jeśli ktoś ma dzieci to należy i im je pokazać (ale tym starszym oczywiście). Świadomość okrucieństw jakie potrafi zrobić człowiek człowiekowi nie może zginąć, by uniknąć takich zdarzeń w przyszłości.

Autor: Ewa

Ewa — Fri, 19 Aug 2011 14:25:44 +0000

A ja nie unikam specjalnie takich miejsc, ale też na siłę nie jeżdżę po nich (na przykład w Auschwitz nie byłam nigdy). Ale wizyta w tego typu pomnikach ofiar daje mocno do myślenia.

Autor: Ewa

Ewa — Fri, 19 Aug 2011 14:23:51 +0000

Ja w tych miejscach nie byłam w stanie robić zdjęć. Mam tylko te cztery. Przerażające doświadczenie.

A Maciek już ma własną głowę. Błąd techniczny :)

Autor: agnitz

agnitz — Fri, 19 Aug 2011 10:19:04 +0000

Na temat Pol Pota czytałam obszerny artykuł, który przyprawiał o dreszcze. Też unikam raczej tego typu “pomników” ludzkiego okrucieństwa, chociaż uważam, że powinniśmy o nich pamiętać. Wydaje mi się, że niektórzy ludzie wiedzą, a niektórym trzeba to po prostu to pokazać.
Kiedy byłam w Wietnamie świadomie unikaliśmy oglądania pamiątek wojennych. Nie żałuję, że nie zwiedziłam tam żadnego takiego muzeum. Czasami jednak są miejsca, do których chociaż nie chcemy, jechać musimy…

Autor: Ajka

Ajka — Fri, 19 Aug 2011 09:02:06 +0000

Czytałam kiedyś trochę na ten temat i byla to lektura bardzo wstrząsająca. Zdjęcia powyższe też są, a “drzewo, o które rozbijano dzieciom głowy” mnie powaliło już doszczętnie.

Ps. Czemu “Maciek” ma twarz Ewy? :)

Autor: Krystyna

Krystyna — Fri, 19 Aug 2011 08:34:12 +0000

Straszne …

Autor: Ewa

Ewa — Fri, 19 Aug 2011 06:21:23 +0000

Czytałam o tym. Zdaje się, że były tam też podejrzenia, że mogą to być ciała ofiar tsunami? Ale niestety masz rację z tym, że ludzie się nie zmieniają. Ciągle mamy miejsca na świecie, gdzie zbrodnie są codziennością.

Autor: Maciej

Maciej — Fri, 19 Aug 2011 05:51:07 +0000

Spędziłem kilka tygodni w Kambodży ale żadnego z miejsc kaźni nie odwiedziłem, unikam takich klimatów, dość tego miałem w szkole na lekcjach historii. Jednak nawet omijając Kiling Fields i inne tego typu miejsca, nie sposób ominąć tematu – pojawia się on w filmach o Angkor Wat, w codziennych gazetach, w rozmowach z napotkanymi Khmerami. To świeże rany. Tymczasem w Tajlandii właśnie odkryto 169 ciał w masowym grobie na wschodzie kraju, możliwe że należących do czerwonych koszul – obecnie rządzących, do niedawna w opozycji. Czasy się zmieniają, rządy się zmieniają i tylko ludzie się nie zmieniają…